بازی تیم ملی کشورمان با چین همانگونه که همگی استحضار دارید با نتیجه 2-2 مساوی تمام شد. اما چند سوال برای من یک بیننده تلویزیونی پیش میاد که چرا باید بازیکنی مثل مبعلی که این همه زیبا و درگیرانه بازی میکنه باید ذخیره بازیکنی باشه که فقط یک اسم بزرگ بنام علی کریمی را یدک می کشد و تکونی به خودش نمی دهد که مبادا جیز بشه! از بس بی انگیزه و تنبل بازی میکنه که آدم حالش از فوتبالش بهم میخوره!

همانقدر که ناصر ابراهیمی در کنار زمین راه می رفت و فعال بود عنایتی در داخل زمین نبود! کلنگ تیم ملی تا دقیقه آخر بازی کرد تا معدنچی بیچاره در وقت اضافه نیمه دوم اونم بجای یک بازیکن دیگه (فریدون زندی) به بازی بیاد.

وقتی بازیکنی مثل کاظمیان اینقدر خوب بازی میکنه که 4 نفر را با خودش اینور و اونور می کشه و دفاع تیم حریف رو گیج میکنه چرا نباید از اول در بازی باشه؟

همه اینا بر میگرده به اینکه مربی تیم ملی که یه جین آدم هم دور خودش به عنوان مشاور و مربی و کمک مربی جمع کرده نمی تونه تصمیم درست بگیره و از ستاره های تیم ملی به درستی و در جای تخصصی خودشون بازی بگیره. انگار که رودربایستی داره با بازیکن ها. از وقتی که دعوت شدگان تیم ملی رو اعلام کرد و در به خبرنگاران گفت:" از یکی دو نفر شرمنده ام که دعوتشون نکردم" حالم از قلعه نوعی بهم خورد. مربی باید ابهت و قدرت داشته باشه و بدون رو در بایستی بازیکنی که در زمین فقط راه میره رو خیلی زود بندازه بیرون! به این میگن مربی!

بازم گلی به گوشه جمال نکونام که گل تساوی را زد. قبل از شروع بازی من پیش بینی کرده بودم که نکو در این بازی گل بزنه (ایول به خودم)