اونقدر دلم برای روزای کودکی ام (که به هیچ چیز در دنیا بجر بازی فکر نمی کردم) تنگ شده که بعضی وقتها میخوام بشینم و ساعتها گریه کنم!

آخه این چه وضعشه! زندگی با این همه مشکلات و مصائب!!! اگه آدم آهن هم باشه نمی تونه از پس این همه مشکل ریز و درشت زندگی سرشو بالا کنه!

 ترافیک، گرانی، کمی درآمد، وضعیت اسفناک کاری و شغلی و ...

خدایا فقط به تو پناه می برم