این چند هفته آخر لیگ برتر با وجود گرفتاریهای زیاد زندگی شخصی ام، بد جوری نتایج لیگ برتر را دنبال میکردم و هر روز آرزو میکردم که سایپا با علی دایی قهرمان یشه. که البته این آرزو دوشنبه محقق شد اما سایپا اگر همان روند رو به رشد اولیه اش را ادامه میداد 5-6 هفته به پایان مسابقات میتوانست قهرمان بلامنازع لیگ برتر باشد اما همانطور که علی دایی هم گفت: تیم مغرور شده بود و برای همین در 8 هفته فقط 2 امتیاز گرفتند!

با این حال علی دایی بازهم حقانیت خود را در فوتبال ایران به خوبی شناساند و با خداحافظی از بازیگری می رود تا بعد از موفقیتهایش را در دنیای فوتبال با عنوان مربیگری یکی پس از دیگری کسب کند. با جدیتی که علی دایی (به مانند اکثر ترکها) در کارش دارد مطمئنا به هر چیزی که بخواهد، خواهد رسید و در این میان کسانی که چشم دیدن موفقیتهای روز افزون شهریار را ندارند بیش از پیش دماغ سوخته خواهند شد.

علی دایی اگر در سایپا بماند (که 99 درصد خواهد ماند) باید با تقویت تیمش با جذب چند بازیکن جدید و درجه اول شانس قهرمانی تمیش را در فصل آتی لیگ برتر و جام باشگاههای آسیا بیشتر کند. حرف زدن از قهرمانی در جام باشگاههای آسیا برای تیم سایپا شاید کمی اغراق آمیر باشد اما این کار از علی دایی ساخته است. بشرطی که تغییراتی در بازیکنان تمیش بوجود آورد و مثل امسال مدیران سایپا از او حمایت کنند.

به امید موفقیتهای بیشتر برای علی دایی