خیلی بده! خیلی بده که وبلاگ نویس باشی اما نتوانی بنویسی! اکثر ما هایی که چند سالیه در یک حایی مجازی چند سالیه مینویسیم و اسمشو گذاشتیم وبلاگ می دانیم که وبلاگ یک رسانه شخصی است.

در این رسانه شخصی وبلاگ نویس میتونه هر چیزی را که صلاح بدونه و دلش بخواد بنویسه. منظورم از نوشتن هر چیزی این نیست که کلی مطلب خلاف اخلاق و عرف بنویسه و یا به انواع مختلف به افراد و اشخاص مختلف توهین کنه و ... منظورم اینه که در یک فضایی آزاد و راحت هر چیزی را که ذهنش در مورد خاصی تراوش میکنه را بنویسه.

اما اکثر ما وبلاگ نویسها با وجوذیکه این معنی وبلاگ را به خوبی میدانیم نمی نویسیم! یعنی مینویسیم اما نه آن چیزی را که دوست داریم بلکه آن چیزی را که دیگران دوست دارند.

ما بیش از هر چیز دیگر در هنگام نوشتن به شکلی بسیار بدیع خودمان را سانسور میکنیم تا از سانسور و فیلتر در امان باشیم و از سوی دیگر سعی میکنیم به نوعی به مخاطب نگاه کنیم و آن چیزی را که مخاطب دوست داره بنویسیم بجای اینکه آنچیزی که خودمان دوست داریم.

وقتی با این افکار و اندیشه ها مطلبی را در وب می نویسیم نمی توانیم اسمشو وبلاگ بگذاریم. چون با اون معنی که خودمون از وبلاگ کردیم فرسنگجها فاصله داره.

بعضی از ما ها سعی در پبدا کردن بینندگان و خوانندگان و مخاطبان زیادی برای وبلاگمان داریم و به انواع راهها و روشها میخواهیم پای ویزیتور را به وبلاگ خود بکشیم ! حال اینکه این مخاطب و بازدید کننده برای ما سود چندانی هم نداره.

وبلاگ نویس ایرانی نمی تونه از وبلاگش انتظار کسب درآمد داشته باشه چرا که اینکار در کشور جهان سومی مثل ما به هیچ عنوان امکان پذیر نیست و سالهای سال هم طول خواهد کشید که به چنین چیزی در وبلاگ نویسی برسیم. بر عکس در کشورهای توسعه یافته وبلاگ نویسی مثل گیزمودو بر اساس آن چیزی که دوست دارد وبلاگش را منتشر میکند و بخاطر محتوای خوب وبلاگش ، یکی از پر مخاطب ترین وبلاگهای جهان می شود و از طریق همین وبلاگ ماهانه هزاران دلار درآمد کسب می کند.

جالب است بدانیم که در کشوری مثل کشور ما وبلاگ و معنی آن در بین سیاستمدارن و تبلیغات چی ها هم به نوعی بر عکس تلقی میشود. مثلا مسابقه ای برگزار می شود و در آن میخواهند عده ای در فلان موضوع مطلب بنویسند و در وبلاگشان پست کنند . یعنی مطالب سفارشی برای وبلاگ!!! حالا خودتون این کار را با معنی وبلاگ که توضیح دادیم مقایسه کنین؟

من بعد از چند سال وبلاگ نویسی دوست دارم اون چیزی که دوست دارم و دلم میخواد در بلاگم بنویسم . بسیاری از ملاحظاتی را که تا الان داشته ام را میخواهم نا دیده بگیرم. و از بسیاری افکار ناخوش در وبلاگ نویسی فاصله بگیرم. به نوعی میخواهم بعد از این وبلاگ بنویسم. برای خودم و دل خودم/ حالا اگر این مطالب وبلاگ من تونست مخاطبی داشته باشه چه بهتر اگر هم نه ، به دلیل ضعف محتوای وبلاگم است و خرده ای نیست چون که این وبلاگ منه و من بهتر از این نمی تونم بنویسم.

پس من وبلاگ می نویسم (: