خیلی وقت بود که به دلیل مشغله کاری ( کار بر روی یکی دو سایت اساسی ) وقت نکردم در وبلاگ مطلبی بنویسم.  و این بخاطر اهمیتی بود که اون کارا برای من داشتند. هر چی باشه به نوعی ما هم محتاج لقمه ای نون و بوقلمون هستیم  و یکی از راههایی که خیلی هم راحت و آسان نیست برای پول درآوردن همینه دیگه!

همش به این فکر میکردم که کی فرصت میکنم مطلبی در گلوریا بنویسم. بعضا وقتها هم لابلای کارای دیگرم فرصتی برای نوشتن پیدا میکردم ، سوژه ای برای نوشتن نمی یافتم. تا اینکه تصمیم گرفتم همین ننوشتن رو سوژه کنم و به همین بهانه امروز در اینجا مطالبی را در چند خط بنویسم.

جدیدا علاوه بر پرداختن به وبسایتهای خودم به یه کار دیگه بسیار علاقه مند شده ام و اونم خوندن وبلاگهاست. مطالب بعضی از وبلاگها واقعا زیبا و دلنشین هستش و بیش از هر چیزی دیگری به آدم اطلاعات میده. اینکار لذتی داره که من قبلا اونو حس نکرده بودم و حالا که اینکارو میکنم به این نکته رسیده ام که مطالب وبلاگها واقعا زیبا و خواندنی هستند.

این دخترم مینا هم خیلی تنبل شده و در این تابستان بجز کلاس زبان رفتن هیچ کاری نکرد! هر چی هم بهش گفتم اگه میتونی چیزی برای وبلاگت بنویس همش میگفت چی بنویسم و از کجا بنویسم! به این نتیجه رسیدم که بچه ام هم مثل خودم دچار کمبود سوژه شده. امیدوارم با شروع مدرسه اش بازم در وبلاگش بنویسه. نوشتن در وبلاگش براش این سود را داره که جمله سازی و تایپ و انشاء را بهتر یاد بگیره. و کمکی بشه که حد اقل با کامپیوتر و اینترنت بیشتر اشنا شه.

ولی هر چی باشه یه بچه است و همش دنبال بچگی و شیطنت کردن که مشخصه سنش می باشد هستش. به نظر من که در این مدت خیلی چیزا از وبلاگ نوشتن یاد گرفته.